ಶೌರಿಯನ್ನು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಗೋಳು ಹೊಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನಿಗೆ ಗೇಲಿ ಮಾಡುವುದು, ಅವನನ್ನು ಹೀಯಾಳಿಸುವುದು ಅವರ ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸ. ಒಂದು ದಿನ ತನ್ನ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಶೌರಿ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ. ಅವನ ಅಜ್ಜ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು, ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಹಳೆಯ ಟ್ರಂಕ್ ತೆರೆದರು. ಹುಲಿಯ ಬಾಲದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಬೆಲ್ಟನ್ನು ಟ್ರಂಕಿನಿಂದ ತೆಗೆದರು. ಅದನ್ನು ಶೌರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿದರು, “ಇದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗು. ಅವರು ನಿನಗೆ ಗೇಲಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸು. ನೀನು ಹುಲಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಆಗುತ್ತಿ.”

ಮರುದಿನ ಶೌರಿ ಆ ಬೆಲ್ಟ್ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದ. ಹಿರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಇವನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಶೌರಿ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರೆಳೆದುಕೊಂಡು ಅವರನ್ನು ನೇರಾನೇರ ಎದುರಿಸಿದ. ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಶೌರಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ, “ನೀವು ಇನ್ನು ಯಾವತ್ತಾದರೂ ನನ್ನ ತಂಟೆಗೆ ಬಂದರೆ ಜಾಗ್ರತೆ.” ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಶೌರಿಗೆ ತಾನು ಹುಲಿಯಷ್ಟು ಬಲಿಷ್ಠನಾದಂತೆ ಅನಿಸಿತು. ಆ ಹಿರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲ್ತೆಗೆದರು. ಶೌರಿ ಗೆಲುವಿನ ಭಾವದಿಂದ ಅವತ್ತು ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅಜ್ಜನಿಗೆ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ. ಅಜ್ಜ ಪುನಃ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕರು. ಶೌರಿಯ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಪುಂಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತೆಪ್ಪಗೆ ತೆರಳಿದರು ವಿನಃ ಅವನು ಧರಿಸಿದ ಬೆಲ್ಟಿನಿಂದಾಗಿ ಅಲ್ಲವೆಂದು ಅವರು ವಿವರಿಸಿದರು. ಶೌರಿ ತಲೆಯಾಡಿಸುತ್ತಾ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲ ಭಯವನ್ನೂ ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ.